آزمون زبان ترکی استانبولی - نقل قول مستقیم و غیر مستقیم

بیان کردن حرفای بقیه، چه مستقیم و چه غیرمستقیم، یکی از اون مهارت‌هاییه که تو هر زبانی به درد می‌خوره. تو ترکی استانبولی هم این قضیه فرق چندانی نداره و برای این کار، دو تا روش اصلی داریم: doğrudan anlatım (نقل قول مستقیم) و dolaylı anlatım (نقل قول غیرمستقیم). اگه می‌خوایم حرفای کسی رو عیناً تکرار کنیم، میریم سراغ اولی.

اما اگه فقط مفهوم حرفش برامون مهمه و می‌خوایم با کلمات خودمون بیانش کنیم، دومی به کارمون میاد. یادگیری این دو تکنیک بهمون کمک می‌کنه تا مکالماتمون روان‌تر بشه و بتونیم منظورمون رو دقیق‌تر برسونیم. این آزمون آنلاین برای سنجش دانش شما در این زمینه طراحی شده و اختصاصی برای سایت ذهنی باز است تا شما رو برای ورود به دنیای پیشرفته‌تر زبان ترکی استانبولی آماده کنه.

نقل قول مستقیم (Doğrudan Anlatım)

همون‌طور که از اسمش پیداست، تو این روش عین جمله یا حرفی که زده شده رو تکرار می‌کنیم. دقیقاً مثل فارسی که از علامت نقل قول («...») استفاده می‌کنیم. تو ترکی استانبولی هم همین قاعده برقرار هست. معمولاً از کلمات و عباراتی مثل dedi (گفت) یا söyledi (بیان کرد) برای معرفی این نوع نقل قول استفاده می‌کنیم.

• «Yarın tiyatroya gideceğiz.» dedi. (او گفت: «فردا به تئاتر می‌رویم.»)
• Annem, «Akşam yemeği hazır.» diye bağırdı. (مادرم داد زد: «شام آماده است.»)
• O bana, «Türkçe öğrenmek çok kolay.» diye fısıldadı. (او به من در گوشم زمزمه کرد: «یادگیری ترکی خیلی آسان است.»)

یه نکته مهم اینه که تو این روش، زمان فعل و ضمایر هیچ تغییری نمی‌کنن. چون داریم عین حرف رو بازگو می‌کنیم.

نقل قول غیرمستقیم (Dolaylı Anlatım)

این روش یکم پیچیده‌تره، ولی کاربردی‌تر. تو نقل قول غیرمستقیم، ما فقط مفهوم حرف رو منتقل می‌کنیم و معمولاً فعل اصلی رو به شکل‌های -dığını یا -diğini یا -mek تغییر می‌دیم. بسته به نوع جمله‌ای که قراره نقل بشه (خبری، پرسشی، یا امری)، قواعد متفاوتی رو باید رعایت کنیم. این تغییرات باعث میشه جمله جدیدمون با جمله اصلی کمی فرق داشته باشه.

وقتی جمله اصلی یک جمله خبریه، از پسوندهای -dığını/-diğini استفاده می‌کنیم. این پسوندها بسته به آخرین حرف صدادار در ریشه فعل و قواعد هارمونی حروف صدادار و صامت، شکل‌های مختلفی به خودشون می‌گیرن.

• O, çok yorgun olduğunu söyledi. (او گفت که خیلی خسته است.) (جمله اصلی: «Çok yorgunum.»)
• Doktor, hasta olduğunu sanıyordu. (دکتر فکر می‌کرد که بیمار است.) (جمله اصلی: «Hastayım.»)
• Öğretmen, ödevleri unuttuğunu söyledi. (معلم گفت که تکالیف را فراموش کرده است.) (جمله اصلی: «Ödevleri unuttum.»)

وقتی جمله اصلی یک جمله پرسشیه، اغلب از پسوند -ıp/-ip یا -yıp/-yip استفاده می‌کنیم. در این حالت، فعل به صورت پرسشی در جمله غیرمستقیم قرار می‌گیره.

• Arkadaşım bana, ne zaman geleceğimi sordu. (دوستم از من پرسید که کی خواهم آمد.) (جمله اصلی: «Ne zaman geleceksin?»)
• Babama, anahtarımı görüp görmediğini sordum. (از پدرم پرسیدم که آیا کلیدم را دیده یا نه.) (جمله اصلی: «Anahtarımı gördün mü?»)

تفاوت‌های کلیدی

برای اینکه این دو مفهوم رو بهتر درک کنیم، بد نیست یه نگاهی به جدول زیر بندازیم. این جدول تفاوت‌های اصلی و کلیدی بین این دو روش رو نشون میده.

نکات کاربردی

یادگیری این قواعد ممکنه در ابتدا کمی سخت به نظر بیاد، ولی با تمرین و تکرار، خیلی راحت ملکه ذهن میشه. همیشه سعی کنین به جمله اصلی و مفهومش توجه کنین. آیا قصد دارین عین حرف رو منتقل کنین یا فقط می‌خواید مفهومش رو برسونین؟ جواب این سوال، بهتون میگه که باید از کدوم روش استفاده کنین. همچنین، به فعل اصلی و پسوندهای مربوط به اون دقت کنین تا جملهتون از نظر گرامری درست باشه. تمرین با مثال‌های واقعی و متنوع، بهترین راه برای تسلط بر این موضوعه.